Milan - San Remo

Oeps, was ik jullie toch zomaar vergeten te vertellen van mijn uiterst geweldige prestatie van afgelopen weekend! Omdat het mij vorige week in Nice niet gelukt was op de foto te gaan met Bram Tankink, wilde ik heel graag een herkansing. En laat nou net afgelopen weekend Milaan - San Remo zijn geweest. Zaterdagochtend ben ik dus om 9 uur met de trein vertrokken richting San Remo. Aangezien ik daar nog nooit was geweest, ben ik eerst de stad zelf gaan verkennen. De finish was pas om 17 uur, dus daar had ik nog ruim de tijd voor.

San Remo op zich vond ik wel een beetje tegenvallen. Ik wilde er heel graag een keer een bezoekje aan brengen, maar ben nou wel blij dat ik het in combinatie heb gedaan met het wielrennen, anders was het toch een beetje een weggegooide dag geweest. Nou moet ik wel zeggen dat ook het weer niet mee wilde werken. Niemand hier begrijpt er iets van, want waar normaal gesproken eind februari de lente echt begint, zijn tot nu toe de zonnige dagen in maart nog op één hand te tellen.

Maargoed, we waren dus in San Remo. Eigenlijk ging qua wielrennen alles hier beter dan de week ervoor in Nice. Ik had een veel betere plaats, waar ik pas 15 minuten voor de finish ben gaan staan, er gingen niet twee minuten vantevoren allemaal journalisten voor mijn neus staan en.. jaa, daar komt ie, ik ben met dé Bram Tankink op de foto geweest (H). Ik had expres een heel strategisch plekje uitgekozen om de finish te zien. Ik stond op 150 meter voor de finish en pal naast de Rabobank bus. Toen de finish dus was geweest stond ik in 10 stappen bij die bus en kwam meneer toevallig net aanrijden en hebben we daar de foto van het jaar gemaakt!

De rest van de dagen heb ik weer helemaal niks gedaan. Het wordt nou toch echt wel een keer tijd voor de lente, want als het nog veel langer zoals nu blijft raak ik in een echte winterdepressie! Helemaal als ik steeds hoor wat voor geweldig weer jullie daar wel niet hebben!

Monaco begint ook steeds meer op een gevangenis te lijken nu, want ze zijn echt al flink begonnen met de voorbereidingen voor de Grand-Prix. Hij is pas op 16 mei, maar de hele haven staat al vol met gigantische stalen constructies en alle wegen naar de haven toe zijn al grotendeels afgezet met gaas.

Ja mensen, wat vandaag ook wel even echt insloeg als een bom bij mij, was het besef dat ik hier over 4 maanden al weer klaar ben. Die eerste 8 maanden zijn echt zo snel gegaan en nou heb ik nog maar 1/3 voor de boeg! Ongelooflijk hoe zo’n jaar voorbij kan vliegen!

Nou, jullie zijn natuurlijk heel erg benieuwd geworden naar de geweldige foto, dus ik laat jullie niet langer in spanning. Hier is het linkje: http://www.mijnalbum.nl/Album=FZNNWN8R

Liefs!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *